دلم مخه مثل قدیم خنه ها کاهگلی بشه                       ماشین همسیه ما سده وهندلی بشه

معلم سر کلاس به لهجما حرف بزنه                        گلیم بافت ننم به جای صندلی بشه

آزیتا و نازیتا ، داریوش و اندی نمخم                       اسم دخترپسرا فاطی و مندلی بشه

بجای پسته وکیک کلوچه وسیبُ هلو                       مین کیف بچه ها یه کم همدلی بشه

جای پیتزاکه زنا د آرزوش غش مکنن                 نون کاکُ کامه جوش دِ کسه گلی بشه

به جای برنج هندی و گوشتای خیله خنک                 دمیون هرکره اوگوشت فلفلی بشه

چشمای خجلتی ، مویای سیاه پرزاغ                        بجای فرموژه و زنای کاکلی بشه

بجای ایهمه قرتی بزی ونازوادا                                  زن مِ مث قدیم سده وتلتلی بشه

کاش به جای این اپن ، مطبخ بابویام می بود           دمینش دیگِ پِلو با گوشت طغلی بشه

کاش به جای الگانسُ ایهمه کینه و قتل                     سینه هاما خنه شادی و یکدلی بشه

کاش بابام مثل قدیم صبحا بلند نماز کنه                 غیر ما واز به فکر خنه ی بغلی بشه

کاش بابام بازم بگه همسیه ها گناه درن            مرغ قلبش چو قدیم سبک چو کاکلی بشه

جای این موبایل وامونده که هی زنگ موخوره         صدای جغ گرگی بچه ی مدقلی بشه

وقتِ دمیون کوچه بچه ها بزی مکنن                    به جای بوق وهوار آدامس قلقلی بشه

کاش میشد بار دگه مشتی حسین با خر بیه             دمیون خورجینش کلوچه ی هلی بشه

کاش می شد با پای لق تا اوسر دنیا دوید         باز به جاش دپای همه کوش سبکدلی بشه

شاعر: احسان ایلخانی ساکن روستای کلاته برق